Van het Louvre via de Pont des Arts, het bruisende Saint-Germain en de rustige Jardin du Luxembourg naar Notre Dame. Vijftien stops langs galerijen, oude kerken, een verborgen meridiaanlijn en het hart van het studentenleven van Parijs.
De wandeling begint bij het Louvre, het meest praktische opstappunt aan de rechteroever en goed bereikbaar via metrostation Palais Royal - Musee du Louvre (lijn 1 en 7). Vanaf de Cour Napoleon loop je naar de Pont des Arts, de iconische voetgangersbrug die je in een paar minuten naar de linkeroever brengt. Aan de overkant kom je direct aan bij het Institut de France met zijn herkenbare koepel.
Van daar loop je via de Quai de Conti langs de Seine, met een korte zoektocht naar een goudkleurig Arago medaillon in de grond. Daarna duik je het hart van Saint-Germain in: galerijen aan de Rue de Seine, de oudste kerk van Parijs, en de wijk waar Sartre en Hemingway hun koffie dronken. Via de Saint-Sulpice met zijn meridiaanlijn uit De Da Vinci Code wandel je naar het Palais du Luxembourg en de tuinen, halverwege de route en de logische picknickpauze.
Het laatste deel voert je via het Odeon theater en de Boulevard Saint-Michel, de bruisende hoofdstraat van het Quartier Latin, naar de eindbestemming: Notre Dame op het Ile de la Cite. Plan minimaal anderhalf uur in voor de wandeling, maar reken op een halve dag als je rustig aandoet wat je tegenkomt en een uurtje picknickt in Jardin du Luxembourg. Beste tijd om te starten: rond 10:00 uur, zodat je halverwege bij lunchtijd in de tuinen zit.
Elk stop heeft zijn eigen verhaal. Klap door en plan je rondgang.
De wandeling begint bij de Cour Napoleon, de grote binnenplaats van het Louvre met de iconische glazen piramide. Het museum bevat een van de grootste kunstverzamelingen ter wereld, van de Mona Lisa tot oud-Egyptische sculpturen. Of je nu binnen gaat of niet, de buitenkant alleen al is een bezienswaardigheid.
Loop vanaf de piramide door de Passage Richelieu of via de doorgang naar het zuiden, richting de Seine. Onderweg passeer je de Carrousel du Louvre, een ondergronds winkelcentrum onder het museum. Het Louvre is goed bereikbaar via metrostation Palais Royal - Musee du Louvre (lijn 1 en 7).
Een van de mooiste bruggen van Parijs en pal autovrij. Deze loopbrug verbindt de Cour Carree van het Louvre met het Institut de France aan de overkant, en geeft je een van de mooiste zichten op de Seine in de stad. Aan beide kanten kijk je op de Pont Neuf, het Ile de la Cite en de torens van Notre Dame in de verte.
De brug stamt oorspronkelijk uit 1804, was de eerste ijzeren brug van Parijs, en werd in de jaren tachtig volledig herbouwd na schade door schepen. Lang stonden er duizenden liefdesslotjes aan de hekken, tot de stad ze in 2015 verwijderde vanwege het gewicht. Op de brug tref je vaak straatmuzikanten en kunstenaars die hun werk verkopen.
Aan het einde van de Pont des Arts staat het Institut de France, een barok paleisgebouw uit 1688 met een herkenbare koepel. Oorspronkelijk gebouwd in opdracht van kardinaal Mazarin als school voor adellijke jongens. Sinds 1805 huisvest het de Academie francaise, de Franse academie der wetenschappen.
De Academie francaise telt slechts veertig leden, die voor het leven worden benoemd en bekend staan als "de onsterfelijken". Hun belangrijkste taak is het beheren van het officiele Franse woordenboek, een werk dat sinds 1694 doorlopend wordt bijgehouden. Het gebouw is helaas alleen op speciale dagen voor publiek toegankelijk, maar de gevel en koepel zijn van de overkant prachtig te zien.
Op de Quai de Conti vind je een van de meest verborgen kunstwerken van Parijs: een goudkleurige bronzen plaquette met de naam ARAGO erop. Het is een van 135 medaillons die de Franse nulmeridiaan markeren, de tegenhanger van de Greenwich-lijn. De lijn loopt van noord naar zuid door heel Parijs.
De medaillons werden in 1994 ontworpen door de Nederlandse conceptuele kunstenaar Jan Dibbets, als eerbetoon aan astronoom Francois Arago die in de 19e eeuw deze meridiaanlijn vastlegde. Veel Parijzenaars weten niet eens dat ze bestaan. Zoek even goed in de stoep, ze zijn klein en gemakkelijk te missen. Een leuke ontdekking voor wie het weet te kijken.
Een eindje verderop langs de kade staat een standbeeld van Voltaire (1694-1778), een van de belangrijkste Franse filosofen uit de Verlichting. Schrijver, denker en criticus van macht en kerk, en samen met Rousseau en Diderot een van de architecten van het moderne Europese denken.
Voltaire werd geboren in deze buurt en stierf in 1778. Zijn tombe vind je verderop in het Pantheon, aan de rand van het Quartier Latin. In het Musee Carnavalet, het stadsmuseum van Parijs, zijn vele herinneringen aan hem te zien. Het standbeeld hier is een mooi rustpunt halverwege de Seine-kade en geeft je even de gelegenheid om uit te kijken over het water.
Van de kade buig je af de Rue de Seine in, een van de bekendste straten in de Parijse kunstwereld. De straat is een institutie waar verzamelaars en liefhebbers samenkomen voor schilderijen, prenten en antiek. Hier zijn galerijen die al generaties lang van eigenaar wisselen, met etalages die op zichzelf al een museum zijn.
Loop rustig, kijk in de etalages, en stap gerust een galerie binnen zonder iets te willen kopen. Veel zijn vrij toegankelijk en de meeste eigenaars vinden het prima als je rondkijkt. Ook leuk: een paar deuren verder vind je antiquariaten met oude boeken en prenten, een vergeten soort winkel die in Parijs nog volop bestaat.
De oudste kerk van Parijs, oorspronkelijk gesticht in de 6e eeuw als abdijkerk. Het huidige bouwwerk dateert grotendeels uit de 11e eeuw en is daarmee een van de oudste nog staande gebouwen van de stad. De Romaanse toren met spits is een van de meest herkenbare silhouetten van de linkeroever.
De kerk geeft de wijk zijn naam, Saint-Germain-des-Pres, eeuwenlang het centrum van het Parijse intellectuele leven. Hier in de cafes Les Deux Magots en Cafe de Flore tegenover de kerk dronken Sartre, Simone de Beauvoir, Hemingway en Picasso hun koffie en discussieerden ze tot diep in de nacht. In de kerk ligt onder andere de filosoof Rene Descartes begraven. De toegang is gratis.
Vanaf de Boulevard Saint-Germain heb je een rare verrassing in beeld: aan het einde van de straat, achter de klassieke gevels, doemt opeens de Tour Montparnasse op. Met 210 meter is dit het hoogste gebouw van Parijs binnen de stadsring, en een van de weinige wolkenkrabbers in het oude centrum.
De toren werd gebouwd in 1973 en was zo omstreden dat het bouwen van wolkenkrabbers in het centrum kort daarna werd verboden. Veel Parijzenaars vinden hem ronduit lelijk, met het bekende grapje dat het uitzicht vanaf de Tour Montparnasse het mooiste in Parijs is, juist omdat je dan zelf niet naar de toren hoeft te kijken. Een sprekend contrast met de tijdloze architectuur van Saint-Germain eromheen.
Een van de grootste kerken van Parijs, alleen Notre Dame is groter. De Saint-Sulpice domineert het gelijknamige plein met zijn imposante neoclassicistische voorgevel en twee torens van ongelijke hoogte, omdat de bouw in 1745 om geldgebrek werd gestaakt. De fontein op het plein, met vier bisschoppen die alle vier de wereldwinden bewaken, is een van de mooiste van Parijs.
De kerk werd wereldberoemd door Dan Browns De Da Vinci Code, waarin de monnik Silas op zoek gaat naar aanwijzingen rond de obelisk binnen. Sinds de verfilming in 2006 hangt er een bordje binnen dat uitlegt dat het verhaal puur fictie is. De toegang is gratis en de kerk is dagelijks open. Een prachtig orgel uit 1781 is een van de oudste nog werkende instrumenten van Frankrijk.
Binnen in de kerk loopt iets opmerkelijks over de vloer: een dunne koperen lijn van noord naar zuid, omhoog langs een marmeren obelisk van bijna 11 meter hoog. Dit is de meridiaanlijn, in 1727 aangelegd door priester Jean-Baptiste Languet de Gergy om met behulp van zonlicht de exacte datum van Pasen te kunnen berekenen.
Op heldere dagen valt het licht om 12:00 uur ‘s middags door een klein gaatje in het zuidelijke raam, precies op de gouden lijn. Op 21 december (kortste dag) raakt de straal de top van de obelisk, op 21 juni (langste dag) bereikt hij de marmeren steen in de vloer. Een fascinerend stukje sterrenkundige geschiedenis in een kerk, en niet zoals Dan Brown beweerde een Templarisch artefact, maar gewoon een 18e-eeuws astronomisch instrument.
Het paleis werd in 1612 gebouwd in opdracht van Maria de Medici, de Florentijnse weduwe van koning Hendrik IV. Ze miste haar geboortepaleis Palazzo Pitti in Florence en liet daarom een paleis bouwen in Italiaanse stijl, herkenbaar aan de strenge gevels en de symmetrische binnenplaats. Het is een van de mooiste paleizen van Parijs en een opmerkelijke rust tussen de drukke wijken eromheen.
Tijdens de Franse Revolutie werd het paleis een gevangenis. De bekende schilder Jacques-Louis David werd hier in 1794 gevangen gehouden en maakte er enkele van zijn beroemdste schetsen. Tegenwoordig huisvest het paleis de Franse senaat, het hogerhuis van het Franse parlement. Het paleis is alleen tijdens speciale Open Monumentendagen voor publiek toegankelijk, maar de tuinen ervoor zijn altijd gratis te bezoeken.
De tuinen achter het paleis zijn een van de geliefdste plekken van Parijs en de logische picknickpauze halverwege deze wandeling. Op zonnige dagen zitten de iconische groene metalen stoelen verspreid rond de centrale vijver vol met Parijzenaars die een boek lezen, een lunchpauze nemen of gewoon van de zon genieten. In de wijde paden tussen de beelden spelen ouderen jeux de boules.
Koop een baguette, wat kaas en een fles wijn bij een van de vele bakkers en delicatessenzaken in Saint-Germain, en strijk neer aan de centrale vijver. Voor kinderen is er een speeltuin, een ouderwetse carrousel, en kunnen ze miniatuurzeilbootjes huren voor in de vijver. Reken op minimaal een halfuur, liever een uur, voor een echte rustpauze halverwege de wandeling.
Een van de oudste nog werkende theaters van Parijs, gebouwd in 1782 en officieel het Theatre de l‘Europe. Vroeger was het de plek voor klassieke Franse komedies, tegenwoordig richt het programma zich vooral op internationale producties. Veel stukken worden gespeeld in de oorspronkelijke taal met Franse boventiteling.
Direct ernaast ligt het Petit Odeon, een kleinere zaal voor experimenteler werk en producties in vreemde talen. Het neoclassicistische theater met zijn zuilen aan de gevel werd ontworpen door Marie-Joseph Peyre, en gaf zijn naam aan het hele plein eromheen, de Place de l’Odeon. Een vaste waarde voor liefhebbers van avant-gardetheater. Programmering en tickets op de website van het theater.
De hoofdader van het Quartier Latin, en al sinds de middeleeuwen het centrum van het studentenleven in Parijs. De naam Quartier Latin verwijst naar het feit dat hier de Sorbonne universiteit ligt, waar lange tijd alleen Latijn werd gesproken. Vandaag de dag bruist de buurt nog steeds van de boekhandels, cafes en goedkope eettentjes voor de studenten.
Op de hoek van de Boulevard Saint-Michel en de Boulevard Saint-Germain vind je Cafe Cluny, een klassieke ontmoetingsplaats. De boulevard zelf loopt van de Seine helemaal omhoog naar de Jardin du Luxembourg en is op elk uur van de dag of nacht levendig. Tussen de zijstraatjes door heb je af en toe een prachtig zicht op de Seine en de torens van Notre Dame aan de overkant.
Geen enkel ander gebouw is zo nauw verbonden met de geschiedenis van Parijs. De gotische kathedraal werd tussen 1163 en de 14e eeuw gebouwd op de grondvesten van een Romeinse tempel, op het Ile de la Cite, de wieg van de stad. Eeuwenlang was de Notre Dame het middelpunt van het katholieke leven in Frankrijk en het toneel van kroningen, begrafenissen en revoluties.
Op 15 april 2019 verwoestte een brand de spits en het dak. Vijfeneenhalf jaar restauratie volgde, en in december 2024 ging de kathedraal weer open voor publiek. De toegang is gratis, maar reserveren wordt aanbevolen in het hoogseizoen en in het weekend, anders kun je in een lange wachtrij staan. Wie nog energie heeft kan na afloop doorlopen naar de Sainte-Chapelle op vijf minuten lopen, of het Ile Saint-Louis tegenover Notre Dame voor de beste ijsjes van Parijs bij Berthillon. Meer info in onze gids over Notre Dame.
De wandeling brengt je langs een aantal van de bekendste plekken van Parijs en laat zich uitstekend uitbreiden tot een complete dag. Een aantal logische combinaties:
Begin de dag met een uurtje in het Louvre voor de Mona Lisa en de Venus van Milo, en start de wandeling pas rond 11:00 uur. Of doe het andersom: wandel eerst en bezoek aan het einde van de middag het Musee d’Orsay (vrijdag tot 21:45 uur open) voor de impressionisten. Beide musea liggen letterlijk aan de wandelroute. Zie musea in Parijs voor het complete overzicht.
Bij Notre Dame, het eindpunt van de wandeling, vertrekken meerdere Seine boottochten. Een uurtje varen vanaf het Ile de la Cite is een ontspannen manier om de stad vanaf het water te zien, met uitstekend zicht op Eiffeltoren, Musée d’Orsay en de bruggen die je net hebt gepasseerd. Zie boottochten over de Seine.
De Jardin du Luxembourg is een van de beste plekken in Parijs voor kinderen, met speeltuin, carrousel en miniatuurbootjes op de centrale vijver. Combineer de wandeling met een langere stop in de tuinen of kort hem af na stop 12, met de metro vanaf station RER Luxembourg. Meer ideeen in onze gids over Parijs met kinderen.
Saint-Germain en het Quartier Latin zijn ideale wijken voor wie het echte Parijs wil beleven. Veel charmante kleine hotels in oude panden, met dat typische Parijse karakter dat je in de ketens niet vindt. Boetiekhotels in Parijs liggen vaak juist in deze wijken.
De route is 4,7 kilometer lang. Op vlak terrein zonder stops loop je dat in iets meer dan een uur. Met fotostops, een korte rondgang door Saint-Germain-des-Pres en Saint-Sulpice, en wat rondkijken in de galerijen kom je uit op 1,5 tot 2 uur. Plan je een echte picknickpauze in de Jardin du Luxembourg, dan vult de wandeling met gemak een halve dag. Combineer je het met een museumbezoek, dan zit er een hele dag in.
Ja, het terrein is helemaal vlak en zonder trappen. Voor jonge kinderen is een buggy prima te doen. Onderweg zijn meerdere kinderpunten: de fonteinen en kanonnen bij het Louvre, kunstenaars op de Pont des Arts, en vooral de Jardin du Luxembourg met speeltuin, carrousel en bootjes huren in de vijver. Reken voor een wandeling met kinderen op tweemaal de tijd, met een uitgebreide stop in de tuinen. Meer ideeen in onze gids over Parijs met kinderen.
Zeker. Logische stoppunten zijn Saint-Germain-des-Pres (metro lijn 4) na stop 7, of het Odeon (metro lijn 4 en 10) na stop 13. Vanuit de Jardin du Luxembourg kun je via station Luxembourg met RER B verder. Je kunt de route ook in twee dagen splitsen: dag 1 van Louvre naar de Jardin du Luxembourg, dag 2 van het Odeon naar Notre Dame.
Van Louvre naar Notre Dame is de natuurlijke volgorde, omdat je halverwege bij de Jardin du Luxembourg uitkomt voor je picknick. Andersom kan ook prima, dan begin je met Notre Dame als spectaculaire opener en sluit je af bij het Louvre. Voor het mooiste licht voor foto’s is de Louvre-richting beter, dan heb je de ochtendzon in de rug en eindig je in de namiddagzon bij Notre Dame.
De wandeling blijft buiten lopen, maar onderweg zijn volop schuilplekken. Saint-Sulpice en Saint-Germain-des-Pres zijn gratis open. Bij regen is het paar minuten langer doorlopen naar het Louvre of Musee d’Orsay een goed plan om binnen te komen. Onderweg zijn er volop cafes voor een tussenstop met koffie of een warm chocolademelk.
Sinds de heropening in december 2024 is de toegang weer gratis, maar reserveren wordt aanbevolen, vooral in het hoogseizoen en het weekend. Doe dat een paar dagen van tevoren via de officiele website van Notre Dame. Zonder reservering kun je proberen ’s ochtends vroeg of laat in de middag binnen te komen, maar er kan een wachtrij van een uur of meer staan.
Metrostation Palais Royal - Musée du Louvre (lijn 1 en 7) ligt direct naast het Louvre en is het meest praktische opstappunt. Vanaf Gare du Nord ben je er met metro lijn 5 (overstap bij Chatelet op lijn 1) in ongeveer 15 minuten. Eindigen doe je bij Cité (lijn 4) of Saint-Michel - Notre-Dame (lijn 4 en RER B en C), beide direct bij Notre Dame.
Benieuwd naar meer? Bekijk dan schilderachtige wandelroutes door Parijs.
Zin om verder te lopen? Bekijk ook de wandeling van Trocadéro naar de Eiffeltoren en de wandeling door Le Marais.
Zeker in het hoogseizoen is vooraf boeken slim: bekijk ons ticketoverzicht voor Parijs.
Op deze pagina staan links naar partners zoals Tiqets, Eurostar en Ceno Travel. Boek je via zo'n link, dan ontvangen wij een commissie. Jij betaalt niets extra en het houdt Parijstips gratis. Lees hoe dat werkt.