
Een rondgang langs de iconische bezienswaardigheden tussen Pont Alexandre III, Place de la Concorde, Opera Garnier en Arc de Triomphe. Veertien stops, een complete lus, in één ochtend of middag prima te doen.
De wandeling begint en eindigt bij Cours la Reine, de laan langs de Seine net ten noorden van Pont Alexandre III. Vanaf daar steek je de Seine over via die sierlijkste brug van Parijs, loopt langs de Assemblee Nationale en steekt via Pont de la Concorde weer terug naar Place de la Concorde met de obelisk in het midden.
Door de tuinen van de Tuilerieen wandel je naar Place Vendome, omhoog via Rue de la Paix naar Opera Garnier, en daarna terug via Madeleine en Hotel Crillon naar het beginpunt van de Champs-Elysees. Die volg je in zijn volle lengte tot de Arc de Triomphe, om vervolgens via dezelfde laan terug te keren langs Grand Palais en Petit Palais. Een logische, ongecompliceerde route die je in elke richting kunt lopen.
Beste tijd om te starten: ochtend rond 9:00 uur. Dan is het rustig op Place de la Concorde, heb je goed licht voor foto's en kun je halverwege rustig lunchen rond de Madeleine of Opera.
Klik op een genummerde marker voor meer informatie over die plek. Wil je de route onderweg op je telefoon volgen? Download het GPX-bestand en open het in Google Maps, Komoot of een andere wandel-app.
Elk stop heeft zijn eigen verhaal. Klap door en plan je rondgang.
De wandeling begint op Cours la Reine, de brede boomrijke laan langs de noordoever van de Seine. Dit is van oudsher de plek waar touringcars hun passagiers afzetten, dus je staat hier meteen in het hart van het bruisende centrum. Vlak achter je rug ligt Pont Alexandre III, voor je strekt de groene strook langs de rivier zich uit richting Place de la Concorde.
Neem even de tijd om de sfeer op te pakken voordat je begint. Aan de overkant van de Seine zie je het Hotel des Invalides met de gouden koepel, een mooi oriëntatiepunt voor de rest van de wandeling.

De meest sierlijke brug van Parijs en wat ons betreft de mooiste plek om de Seine over te steken. Gebouwd voor de Wereldtentoonstelling van 1900 als symbool van de Frans-Russische vriendschap, met vier monumentale pijlers en vergulde beelden op elke hoek. De brug overspant de Seine in een enkele korfboog, een staaltje Belle Epoque-ingenieurskunst dat nog altijd indruk maakt.
Vanaf het midden van de brug heb je rechts uitzicht op de gouden koepel van Les Invalides, links zie je in de verte de Eiffeltoren oprijzen. Een van die typische Parijse momenten waarop alles tegelijk klopt.

Aan de overkant van de Seine staat het Palais Bourbon, de zetel van de Franse Tweede Kamer. Het paleis werd oorspronkelijk in 1722 gebouwd voor de hertogin van Bourbon, dochter van Lodewijk XIV, en kreeg pas later zijn klassieke gevel met indrukwekkende rij Korinthische zuilen.
Voor de bezoeker vooral een fotogeniek tussenpunt. Wie geinteresseerd is in Franse politiek kan op zondag soms gratis binnen kijken bij rondleidingen, al moet je daar wel vooraf voor reserveren. Doordeweeks blijft het bij een blik vanaf buiten.

Een brug met een rijke en bewogen geschiedenis. Hij heette ooit Pont Louis XVI, daarna Pont de la Revolution, en pas in 1830 kreeg hij definitief zijn huidige naam. Het meest opmerkelijke detail: een deel van de stenen waarmee de brug werd gebouwd, kwam uit de afgebroken Bastille. Een symbolische manier om het oude regime onder de voeten van de bevolking te leggen.
De brug is in 1932 verbreed omdat het verkeer over de Seine te druk werd. Je merkt vandaag de dag dat het nog steeds een van de drukkere oversteken is, dus pas op bij het oversteken.

Het grootste plein van Parijs, en een van de meest historische plekken van de stad. Tijdens de Franse Revolutie heette dit plein Place de la Revolution en stond hier de guillotine. In tweeëneenhalf jaar tijd werden hier ruim 1.100 mensen onthoofd, onder wie koning Lodewijk XVI en Marie-Antoinette.
De obelisk in het midden is een geschenk uit Egypte uit 1836 en is meer dan 3.000 jaar oud. Hij dient als gigantische zonnewijzer: op het plein zijn lijnen aangebracht waar de schaduw van de obelisk de tijd en datum aangeeft. De fonteinen aan weerszijden completeren het plaatje.

Vanaf Place de la Concorde loop je zo de tuinen van het voormalige paleis van de Tuilerieen binnen. Catharina de Medici liet ze in 1564 aanleggen in Italiaanse stijl, en in 1664 gaf Andre le Notre, dezelfde tuinarchitect die later Versailles ontwierp, de tuinen hun huidige strakke geometrische opzet.
Het paleis zelf is in 1871 verbrand tijdens de Commune van Parijs, maar de tuinen overleefden. Wandel langs de centrale as met de ronde vijver, ga even zitten op een van de groene metalen stoelen die overal verspreid staan, of strijk neer op een terrasje. Aan de noordkant grenst de tuin aan Rue de Rivoli met de bekende winkelarcades.

Een rechthoekig plein dat oogt als één groot palazzo, omringd door uniforme 17e-eeuwse herenhuizen. In het midden de Vendome-zuil van 44 meter hoog, gemaakt van de bronzen kanonnen die Napoleon buit maakte bij Austerlitz. Bovenop staat hijzelf, gekleed als Romeinse keizer.
Vandaag de dag is dit plein synoniem voor luxe. Aan alle kanten vind je de flagshipstores van Cartier, Bulgari, Van Cleef & Arpels en Chaumet. Hier zit ook het Ritz Hotel, waar onder anderen Coco Chanel jarenlang heeft gewoond en waar Ernest Hemingway zijn martini's dronk. Voor wie van haute joaillerie houdt, of gewoon van goed kijken naar etalages, is dit een hoogtepunt.

Vanaf Place Vendome loop je noord op Rue de la Paix, de weelderigste winkelstraat van het 19e-eeuwse Parijs. Oorspronkelijk heette de straat Rue Napoleon, tot na de val van het keizerrijk werd herdoopt naar de vrede die werd gesloten met het Verdrag van Amiens in 1802.
De straat is kort maar krachtig: een paar honderd meter met de meest exclusieve juweliers en flagshipstores van Cartier, Tiffany, Mikimoto en Mauboussin. Wie ooit het Monopoly-bord heeft gespeeld kent de straat als de duurste op de Franse versie. Een blik door de etalages levert minstens zoveel op als een museumbezoek.

Aan het einde van Rue de la Paix doemt het opvallende silhouet op van Opera Garnier. Ontworpen door Charles Garnier in opdracht van Napoleon III en geopend in 1875. Het is het grootste operagebouw ter wereld, ruim 11.000 vierkante meter, met een interieur dat een feeststad lijkt: marmer, fresco's, bladgoud en een centrale trap die zo theatraal is dat hij zelf het podium had kunnen zijn.
De grote zaal biedt plaats aan ruim 2.100 toeschouwers en wordt verlicht door een kroonluchter van zes ton. Het plafond werd in 1964 beschilderd door Marc Chagall. Het gebouw inspireerde Gaston Leroux tot Het Spook van de Opera. Een rondleiding kost rond de 15 euro en duurt ongeveer een uur, ruim de moeite waard als je tijd hebt.

Van de Opera loop je via de Boulevard des Capucines en de Boulevard de la Madeleine naar de Madeleine-kerk, een van de meest opvallende gebouwen van Parijs. De kerk werd in 1842 voltooid en heeft de vorm van een gigantische Romeinse tempel, omringd door 52 Korinthische zuilen van twintig meter hoog.
Napoleon liet het gebouw oorspronkelijk ontwerpen als een eretempel voor zijn Grande Armée, pas later kreeg het zijn functie als kerk. Het is gratis toegankelijk en het interieur, met goud, marmer en een hoog plafond, is een verrassing voor wie van de buitenkant alleen iets klassieks verwacht. Het plein eromheen is omringd door luxe restaurants, exclusieve delicatessenwinkels zoals Fauchon en Hediard, en chique cafes.

Terug richting Place de la Concorde, aan de noordzijde van het plein, staat Hotel de Crillon. Een paleis uit 1758 dat sinds 1909 dienstdoet als een van de meest exclusieve hotels van Parijs. Hier verbleven Marie Antoinette voor pianoles, Charlie Chaplin tijdens zijn Europese tours en Madonna voor de Met Gala.
Het gebouw is een schoolvoorbeeld van 18e-eeuwse Franse architectuur, met de typische zandstenen gevel en symmetrische ramen die overal in deze wijk terugkeren. Ook al stap je hier waarschijnlijk niet binnen, even de gevel bewonderen en je een voorstelling maken van het leven binnen is gratis.

Vanaf Place de la Concorde begint de meest prestigieuze laan van Parijs: 1.910 meter recht omhoog naar de Arc de Triomphe. Acht rijbanen breed, geflankeerd door bomenrijen en een mix van internationale flagshipstores, klassieke cafes, bioscopen en luxe huizen.
Het eerste stuk vanaf Place de la Concorde is groen en rustig, met aan beide kanten paardenkastanjes en groene parken. Pas vanaf het Rond-Point des Champs-Elysees begint het commerciele deel met de bekende winkelstraat. De gemiddelde huur ligt hier op meer dan 900.000 euro per 100 vierkante meter per jaar, een van de duurste straten ter wereld. Wandel rustig de helling op, het is constant nog steeds een spektakel om hier te lopen.

Aan het einde van de Champs-Elysees staat de iconische Arc de Triomphe, midden op een van de drukste verkeerspleinen ter wereld waar twaalf lanen sterren-vormig samenkomen. Napoleon gaf in 1806 opdracht tot de bouw ter ere van zijn overwinning bij Austerlitz, maar de boog werd pas in 1836 voltooid, lang na zijn dood.
Onder de boog brandt sinds 1923 de eeuwige vlam voor de Onbekende Soldaat van de Eerste Wereldoorlog. Wie wil kan voor zo'n 16 euro de boog beklimmen, via een wenteltrap of lift, voor een van de mooiste panoramische uitzichten over Parijs. Vanaf het dak zie je de twaalf lanen zich uitwaaieren en bij helder weer reikt het uitzicht tot voorbij La Defense. Lees meer in onze gids over de Arc de Triomphe.

Op de terugweg, vlak voor je weer bij Cours la Reine bent, kom je langs het duo dat samen met Pont Alexandre III in 1900 werd gebouwd voor de Wereldtentoonstelling. Het Grand Palais valt op door zijn enorme glazen koepel en de art nouveau-detaillering. Het was lang gesloten voor renovatie en heropende in 2024 op tijd voor de Olympische Spelen.
Aan de overkant van Avenue Winston Churchill staat het kleinere Petit Palais, dat al vanaf het begin een museumfunctie heeft. Hier zit nu het Musee des Beaux-Arts de la Ville de Paris met een verzameling Franse kunst uit de 19e en vroege 20e eeuw, van Delacroix tot Cezanne. De entree is gratis, een vaak vergeten parel in de schaduw van de grotere musea zoals het Louvre en het Musee d'Orsay.

De wandeling laat zich goed combineren met andere activiteiten in hetzelfde deel van de stad. Een aantal logische combinaties:
De wandeling raakt aan meerdere musea zonder dat je ze betreedt. Wie meer tijd heeft kan een uitstap inplannen naar het Petit Palais (gratis), het Musee de l'Orangerie aan de zuidkant van de Tuilerieen (kleine Monet-collectie), of het Musee d'Orsay aan de overkant van de Seine. Zie het overzicht van musea in Parijs.
Op stop 2, Pont Alexandre III, ligt de aanlegplaats van meerdere rederijen. Een rondvaart van ongeveer een uur is een mooie manier om de stad vanaf een ander perspectief te zien, juist na deze wandeling waarin je veel van bovenaf en zijdelings hebt bekeken. Bekijk onze selectie boottochten over de Seine.
Wie deze wandeling als eerste activiteit van een trip wil doen, kan het beste een hotel kiezen in het 8e of 1e arrondissement. Luxe hotels in Parijs liggen vaak rond de Opera, Champs-Elysees of Place Vendome, en zijn dus letterlijk op een paar minuten lopen van het startpunt.
De route is 8,1 kilometer lang. Als je in een doorlopend tempo wandelt zonder stops, ben je daar ongeveer 1 uur en 45 minuten mee bezig. Reken met regelmatige pauzes voor foto's, fontein-momentjes en het bekijken van etalages op zo'n 2 tot 3 uur. Wil je ook een museum of een lunchpauze inplannen, dan vult deze wandeling makkelijk een hele halve dag.
Voor oudere kinderen vanaf een jaar of tien kan het prima werken, mits ze gewend zijn om langere stukken te wandelen. Voor jongere kinderen is acht kilometer wat veel, zeker omdat de bezienswaardigheden vooral over architectuur en geschiedenis gaan en weinig interactieve elementen hebben. Een ingekorte versie tot stop 7 (Place Vendome) is met een gezin beter te doen. Voor speciale tips zie Parijs met kinderen.
Voor de meeste stops is dat niet nodig, omdat je ze van buiten bekijkt. Wil je de Arc de Triomphe beklimmen, dan is online boeken slim om de wachtrij te vermijden. Voor een rondleiding in de Opera Garnier kun je ter plekke een ticket kopen, al kan het bij drukte ook handig zijn om vooraf te reserveren. Het Petit Palais is gratis en heeft geen reserveringen nodig.
De dichtstbijzijnde metrohaltes bij het startpunt zijn Invalides (lijn 8 en 13, RER C) of Champs-Elysees Clemenceau (lijn 1 en 13). Vanaf beide haltes loop je in een paar minuten naar Cours la Reine. Wie via het GPX-bestand de route op de telefoon volgt kan natuurlijk ook op een ander punt instappen en de lus op een andere plek starten.
Ja, dat kan prima en heeft zelfs voordelen. Als je rond zonsondergang van plan bent te eindigen, is het mooi om met de Arc de Triomphe te beginnen en richting de Tuilerieen en Pont Alexandre III te lopen, zodat je de Seine bereikt op het mooiste lichtmoment van de dag. Het traject is hetzelfde, alleen het verhaal eromheen loopt dan in omgekeerde volgorde.
Voldoende. In de Tuilerieen staan publieke toiletten (kleine vergoeding) en zijn er meerdere terrasjes om iets te drinken. Rond Madeleine en de Opera zijn talloze cafes. De ronde fontein in het midden van de Tuilerieen heeft veel groene stoelen waarin je gratis kunt zitten, ideaal voor een korte pauze halverwege. Aan de Champs-Elysees zijn op de zijstraten veel cafes te vinden voor een koffie of biertje.
Meer keuze zien? Bekijk alle wandelroutes door Parijs voor het volledige aanbod.
Zin om verder te lopen? Bekijk ook de wandeling door Le Marais en de wandeling door Saint-Germain-des-Prés.
Zeker in het hoogseizoen is vooraf boeken slim: bekijk tickets voor de populairste attracties van Parijs.
Op deze pagina staan links naar partners zoals Tiqets, Eurostar en Ceno Travel. Boek je via zo'n link, dan ontvangen wij een commissie. Jij betaalt niets extra en het houdt Parijstips gratis. Lees hoe dat werkt.