Engelse landschapsaanleg, een Naumachie van Korinthische zuilen en picknicken op het gras
Parc Monceau is een van de best bewaarde geheimen van Parijs. Het ligt in een chique woonwijk in het 8e arrondissement, geliefd onder Parijzenaars zelf en relatief onbekend bij toeristen. Wie hier op een doordeweekse ochtend komt, ziet vooral lokale joggers, hondenuitlaters en kinderen op weg naar school. Geen rijen, geen souvenirs, geen drukte.
Wat het park onderscheidt is de aanleg. In tegenstelling tot de strakke Franse stijl van de Tuilerieën of het Luxembourg-park heeft Parc Monceau een Engelse landschapsaanleg: slingerende paden, oude bomen, glooiende grasvelden en verspreid daarover een aantal verrassende monumenten. Het werd in de achttiende eeuw aangelegd als een wandelreis door werelddelen en bouwstijlen, een idee dat toen in de mode was.
En dan is er nog dat ene praktische voordeel: hier mag je op het gras. In veel Parijse parken is dat verboden, in Parc Monceau juist toegestaan. Daarom is het op zonnige dagen vol Parijzenaars die op een deken liggen te lezen, picknicken of gewoon de zon op te vangen. In deze gids lees je wat je moet zien, voor wie het park geschikt is en hoe je er komt.
Het park is niet groot, ongeveer acht hectare, maar het voelt ruim doordat de paden slingeren en het zicht steeds verandert. Vanaf de hoofdingang aan Boulevard de Courcelles loop je door een indrukwekkende rotonde met smeedijzeren hekken, een van de mooiste parkingangen van Parijs. Direct daarbinnen sta je voor het bekendste monument: de Naumachie, een halve cirkel van Korinthische zuilen rond een ovaal vijvertje. Een laat-achttiende-eeuwse fantasieconstructie die nergens echt naar verwijst maar wel onmiddellijk indruk maakt.
Verspreid door het park kom je nog meer eigenaardige bouwwerken tegen: een Egyptische piramide, een kleine Romeinse brug, een gietijzeren paviljoen aan de noordkant en standbeelden van Franse componisten zoals Chopin en Gounod. De bomen zijn opvallend oud, sommige zijn meer dan tweehonderd jaar oud, waaronder een ginkgo en een platanus die als oudste van Parijs te boek staan.
De wijk eromheen is even bijzonder als het park zelf. Statige zandstenen herenhuizen uit de negentiende eeuw, brede lanen en straten die voelen alsof ze nooit echt veranderd zijn. Een wandeling rond het park, vooral richting Rue de Monceau en Rue Murillo, is op zichzelf al de moeite waard.
Stap uit bij metro Monceau (lijn 2). Het station staat letterlijk op een meter van de hoofdingang en is in zichzelf al een bezienswaardigheid, met smeedijzeren ornamenten in art nouveau-stijl van Hector Guimard, dezelfde architect die de iconische metro-ingangen van Parijs ontwierp.
Het park is overzichtelijk genoeg om in een uur door te lopen, maar deze plekken zijn de moeite waard.
De halve cirkel van Korinthische zuilen rond een ovale vijver. Het bekendste fotomoment van het park, vooral mooi in de herfst en bij avondlicht.
Een kleine piramide aan de oostkant van het park, een overblijfsel van het oorspronkelijke ontwerp als wandelreis door werelden in zakformaat.
Een classicistisch tolhuis uit 1787, met goudkleurige smeedijzeren hekken. Een van de mooiste parkingangen van Parijs en een geliefd fotomoment.
Een van de meerdere beelden van Franse componisten verspreid door het park. Chopin staat in een rustig hoekje, met een muze die hem aanhoort.
Een mini-brug in romantische stijl, met een vijvertje eronder. Klein detail, maar typerend voor de fantasievolle aanleg van het park.
Een aantal bomen in het park zijn meer dan tweehonderd jaar oud. De grote platanus aan de westkant is een van de oudste van heel Parijs.
Ja, voor iedereen die zoekt naar rustige groene plekken in Parijs. Het park is op zich geen hoofdattractie zoals het Jardin du Luxembourg, maar dat is juist de kracht. Wie hier komt, ervaart Parijs zoals Parijzenaars het ervaren: een uurtje op een bankje, een wandeling door slingerende paden, een onverwacht beeld of monument om de hoek.
Met kinderen werkt het park goed. Er is een speeltuin, een carrousel en genoeg ruimte om te rennen. Anders dan in veel andere Parijse parken mag je hier ook op het gras, wat picknicken een stuk eenvoudiger maakt. Voor jonge gezinnen die even uit de drukte van de hoofdattracties willen, is dit een uitstekende stop. Lees ook onze tips voor Parijs met kinderen.
Houd je vooral van de iconische musea en monumenten? Dan is dit park een aardige tussenstop, geen reisdoel op zichzelf. Combineer het met een bezoek aan Galeries Lafayette of de Opera Garnier, beide op een kwartier lopen.
Direct rond het park vind je weinig restaurants, dit is vooral een rustige woonwijk. Loop richting Rue de Courcelles of Rue de Lévis, daar zit een aantal goede bakkers, kaaswinkels en kleine bistro's. Een goede combinatie: pak iets bij een bakker, neem het mee het park in en lunch op het gras.
Voor een echt diner kun je beter doorlopen richting de Opera-wijk of Batignolles, beide op tien tot vijftien minuten lopen. Daar vind je een veel breder aanbod aan restaurants in alle prijsklassen.
Vroege ochtend op een doordeweekse dag is op zijn rustigst, dan zie je vooral joggers en lokale bewoners. In het weekend wordt het tegen het middaguur levendiger, met families en groepjes op het gras. Herfstkleuren in oktober en november zijn spectaculair, dat is wellicht het mooiste moment van het jaar om te gaan.
De makkelijkste route is metro lijn 2 tot station Monceau. Het station staat pal voor de hoofdingang van het park. Vanuit Galeries Lafayette en de Opera Garnier loop je er in ongeveer een kwartier naartoe via Rue de Lisbonne. Vanuit Montmartre is het twintig minuten lopen langs de Boulevard de Courcelles.
Het park heeft vier ingangen, aan alle vier de hoeken. Bus 30 stopt aan de noord- en zuidkant. Een fiets meenemen kan, maar in het park zelf mag je niet fietsen.
Meer over openbaar vervoer? Zie onze gids over de metro in Parijs.
Direct naast het park liggen twee kleine, rustige musea die zelden druk zijn: het Musée Nissim de Camondo (decoratieve kunsten in een oud herenhuis) en het Musée Cernuschi (Aziatische kunst). Beide zijn aanraders als je iets cultureels wilt combineren met een ochtend in het park.
| Adres | 35 Boulevard de Courcelles, 75008 Paris |
| Toegang | Gratis |
| Openingstijden | Dagelijks vanaf 07:00 of 08:00, sluit met zonsondergang (varieert per seizoen) |
| Bezoekduur | 30 tot 60 minuten voor een rustige wandeling |
| Oppervlakte | 8,2 hectare |
| Metro | Monceau (lijn 2), pal voor de hoofdingang |
| Picknicken | Toegestaan op het gras |
| Honden | Toegestaan, aangelijnd |
| Toiletten | Aanwezig, gratis |
| Toegankelijkheid | Vrijwel volledig rolstoeltoegankelijk |
Parc Monceau ligt op loopafstand van een aantal andere bekende plekken. Een logische middagroute: start in het park, loop daarna richting Galeries Lafayette voor het iconische dakterras, en eindig bij de Opera Garnier. Een combinatie van rust, architectuur en een uitzicht over de stad, allemaal binnen anderhalve kilometer.
Liever meer groen? Bezoek dan ook het Jardin du Luxembourg aan de overkant van de Seine, of de Jardin des Plantes in het 5e arrondissement. Twee heel verschillende parken die samen met Parc Monceau een goed beeld geven van wat Parijs aan groene plekken te bieden heeft.
Het mooiste park van centraal Parijs, met klassieke aanleg en de Senaat als achtergrond.
De hoofdbotanische tuin van Parijs, met rosarium, tropische kassen en natuurhistorische musea.
Het beroemdste warenhuis van Parijs met glaskoepel en gratis dakterras. Kwartier lopen.
Meer keuze zien? Bekijk de mooiste parken en tuinen van Parijs voor het volledige aanbod.
