Het sfeervolste museum van de stad. De beroemdste beelden van Auguste Rodin in een achttiende-eeuws stadspaleis met een beeldentuin van drie hectare.
Het Musée Rodin is voor veel bezoekers het aangenaamste museum van Parijs. Geen eindeloze zalen en geen gedrang, maar een achttiende-eeuws stadspaleis met hoge ramen en een beeldentuin van drie hectare waarin De Denker, De Poort van de Hel en De Burgers van Calais gewoon buiten tussen de rozen staan.
Het Rodin museum zit in het Hotel Biron, waar Auguste Rodin vanaf 1908 tot zijn dood in 1917 werkte. Hij liet zijn hele oeuvre na aan de Franse staat op voorwaarde dat dit pand een museum zou worden, en dat gebeurde in 1919. Hieronder lees je wat je binnen en buiten ziet, wat een ticket in 2026 kost, welke combitickets er zijn en wanneer je het beste gaat.
Tickets voor Musée Rodin
Online geregeld, direct op je telefoon. Zo sta je niet voor niets in de rij.
Boek je via deze link, dan ontvangen wij een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.
De meeste musea zetten kunst in een gebouw dat er niets mee te maken heeft. Hier is dat anders. Rodin huurde vanaf 1908 ateliers in het Hotel Biron, een vervallen stadspaleis dat de Franse staat had aangekocht. Hij werkte er tot zijn dood in 1917 en liet vlak daarvoor zijn complete nalatenschap na aan Frankrijk: al zijn beelden, tekeningen, zijn eigen kunstverzameling en zijn auteursrechten. De enige voorwaarde was dat dit huis zijn museum zou worden.
Dat maakt het bezoek anders dan elders. Je loopt door de kamers waar hij werkte, en de beelden staan grotendeels waar hij ze bedoeld had. In totaal beheert het museum ongeveer 25.000 werken en documenten, verdeeld over deze locatie en het tweede museum in Meudon, waar Rodin ook woonde.
Nog iets bijzonders: het Musée Rodin financiert zichzelf. Het krijgt geen structurele werkingssubsidie en betaalt zijn eigen exploitatie onder meer met de verkoop van originele bronsafgietsels, gemaakt naar Rodins gipsmodellen volgens het recht dat hij aan de staat naliet. Van alle nationale musea in Frankrijk is dat een uitzondering.
Het museum bestaat uit twee delen: het Hotel Biron met de binnenzalen, en de beeldentuin met de monumentale bronzen. Voor allebei samen heb je anderhalf tot drie uur nodig, afhankelijk van hoe lang je in de tuin blijft hangen.
Het bekendste beeld van Rodin staat op een sokkel in de tuin, met zicht op de gouden koepel van Les Invalides. Oorspronkelijk was het de figuur van Dante die bovenop de Poort van de Hel neerkeek op zijn eigen verhaal.
Twee verstrengelde geliefden in wit marmer, en misschien wel het meest gereproduceerde beeld uit de moderne beeldhouwkunst. Binnen krijg je er meestal alle rust voor.
Een bronzen deur van zes meter hoog met ruim tweehonderd figuren uit Dantes Inferno. Rodin werkte er bijna veertig jaar aan zonder hem af te maken. De Denker en De Kus komen er allebei uit voort.
Zes mannen op weg naar hun executie tijdens het beleg van Calais in 1347. Rodin weigerde er helden van te maken en toonde ze in pure wanhoop, wat destijds als een schandaal werd ervaren.
Een torso op twee benen, bewust zonder hoofd en armen. Rodin liet zien dat beweging en spanning volledig in het lichaam zitten. Voor veel kunsthistorici is dit zijn radicaalste werk.
Twee rechterhanden die elkaar bijna raken en samen een gewelf vormen. Klein, stil en een van de werken waar bezoekers het langst voor blijven staan.
Het naakt waarmee Rodin op zijn zevenendertigste doorbrak, zo levensecht dat de jury hem beschuldigde van het maken van een afgietsel naar een levend model. Het schandaal maakte hem beroemd.
De schrijver als een massieve gestalte in een kamerjas. Het werk werd bij oplevering afgewezen door de opdrachtgever en pas na Rodins dood in brons gegoten. Nu geldt het als de eerste moderne sculptuur.
De tuin is voor veel bezoekers de reden om te komen. Drie hectare met bosschages, een vijver, gazons, bloemperken en een rozentuin, allemaal aangelegd rond zichtlijnen die uitkomen op de beelden. Vanaf de erekoer zie je meteen links het Monument voor de Burgers van Calais en de Poort van de Hel tussen het groen staan.
Onder het ancien regime gold deze tuin al als een van de mooiste van Europa. Vandaag is hij vooral een van de weinige plekken in het centrum van Parijs waar je op een bankje kunt zitten met wereldberoemde beeldhouwkunst om je heen en nauwelijks geluid van de stad.
De rozen komen vanaf half mei in bloei. Dat is eerder dan veel gidsen beweren, dus de tweede helft van mei is een uitstekend en nog relatief rustig moment. In juni en juli staat de rozentuin op zijn hoogtepunt, maar dan is het ook drukker.
De tuin sluit bij het invallen van de duisternis, wat dus per seizoen verschilt. In de winter kan dat ruim voor de sluitingstijd van het museum zijn. Wil je vooral de beelden buiten zien, plan dan je bezoek in de eerste helft van de middag. Bij slecht weer kunnen de tuin en het terras van het cafe bovendien gesloten blijven.
Rodin was niet alleen beeldhouwer maar ook een fanatiek verzamelaar, en dat deel van de nalatenschap hangt gewoon tussen zijn eigen werk. De opvallendste vondst voor de meeste bezoekers: hier hangt Pere Tanguy van Vincent van Gogh, het portret van de Parijse verfhandelaar die half impressionistisch Parijs van materiaal voorzag.
Verder verzamelde Rodin oudheden, en bestond er een levendige uitwisseling met tijdgenoten als Claude Monet en Edvard Munch. Hij was ook een van de eerste beeldhouwers die fotografie serieus inzette in zijn werkproces: hij liet zijn beelden fotograferen om vorm en licht te bestuderen, en corrigeerde soms rechtstreeks op de afdrukken.
Wie meer wil van deze periode kan doorlopen naar het Musee d'Orsay, op een kwartier lopen, of naar het kleinere Musee de l'Orangerie met de waterlelies van Monet.
Auguste Rodin (1840 tot 1917) geldt als de grondlegger van de moderne beeldhouwkunst. Waar zijn tijdgenoten gladde, geïdealiseerde figuren maakten, ging hij terug naar het lichaam zoals het werkelijk is: met spanning, spieren, ruwe oppervlakken en zichtbare bewerkingssporen. Dat werd aanvankelijk niet gewaardeerd.
Rodin werd drie keer geweigerd door de prestigieuze Ecole des Beaux-Arts en werkte jarenlang als uitvoerend ambachtsman voor andere beeldhouwers. Pas op zijn zevenendertigste brak hij door met De Bronstijd, en dan nog via een schandaal: het beeld was zo natuurgetrouw dat men hem verweet een afgietsel van een levend model te hebben gemaakt.
Rodin werkte anders dan gebruikelijk. Hij bouwde een voorraad losse lichaamsdelen op en zette daar steeds nieuwe figuren mee samen, hergebruikte vormen op andere schaal, en beschouwde een torso zonder hoofd of armen als een afgerond werk. Die manier van doen, in fragmenten en assemblages, loopt door tot in de beeldhouwkunst van vandaag.
In 1916 aanvaardde de Franse staat zijn schenking, en in 1919 opende het museum. Rodin zelf heeft dat niet meer meegemaakt: hij stierf in november 1917, enkele maanden na zijn levenspartner Rose Beuret, met wie hij pas twee weken voor haar dood trouwde na een relatie van meer dan vijftig jaar.
Een aparte zaal is gewijd aan Camille Claudel, en dat is terecht. Zij kwam in 1883 als negentienjarige bij Rodin in het atelier, werd zijn leerlinge, model en partner, en groeide uit tot een beeldhouwer van eigen formaat. Haar De Wals hoort tot de mooiste werken van het hele museum: twee dansende figuren die op het punt lijken te staan om te vallen.
Het verhaal daarna is hard. Rodin bleef bij Rose Beuret, de relatie liep na vijftien jaar stuk en Claudel raakte geïsoleerd. In 1913 werd zij op verzoek van haar familie opgenomen in een psychiatrische instelling, waar zij tot haar dood in 1943 bleef en niet meer beeldhouwde. Haar werk werd pas decennia later opnieuw gewaardeerd.
Neem hier de tijd voor. Het is de zaal die veruit de meeste indruk maakt op bezoekers die er zonder voorkennis binnenlopen.
Het Musée Rodin is niet zo schaars als de Eiffeltoren of het Louvre en aan de kassa kom je meestal gewoon binnen. Toch loont online boeken op zonnige weekenddagen, want dan is de tuin populair en kan de rij oplopen. Een ticket geeft altijd toegang tot zowel het Hotel Biron als de beeldentuin en de lopende tentoonstellingen.
| Tickettype | Prijs | Toelichting |
|---|---|---|
| Standaardticket | 14 euro | Museum, beeldentuin en tentoonstellingen |
| Combi met Musee d'Orsay | 25 euro | Vijftien minuten lopen tussen beide musea |
| Combi met Musee de l'Armee | 26 euro | Dat is Les Invalides, op vijf minuten lopen |
| Combi met Musee du Quai Branly | 23 euro | Niet-westerse kunst, richting de Eiffeltoren |
| Kinderen tot 18 jaar | Gratis | Het hele jaar door |
| Jongeren tot 26 jaar | Gratis | Voor inwoners en onderdanen van de EU, dus ook Nederlanders en Belgen |
| Eerste zondag van de maand | Gratis | Alleen van oktober tot en met maart, zonder reservering |
| Audiogids | 6,50 euro | Ruim twee uur commentaar over museum en tuin |
| Paris Museum Pass | Inbegrepen | Geldig voor toegang, 2 dagen 85 euro tot 6 dagen 125 euro |
Les Invalides ligt op vijf minuten lopen en het Musee d'Orsay op een kwartier. Neem je die los, dan betaal je in beide gevallen meer dan met het combiticket. Voor een halve dag in het 7e arrondissement is de combinatie Rodin en Les Invalides de logische keuze, en die twee samen vullen een ochtend of middag precies goed.
Dat werd jarenlang aangeboden als apart tuinticket van rond de 5 euro, verkrijgbaar aan de kassa. In de officiele tarievenlijst van het museum staat die optie inmiddels niet meer, alleen het standaardticket en de combitickets. Wil je hier gebruik van maken, vraag er dan ter plekke naar bij de kassa in plaats van erop te rekenen bij het plannen.
Pinnen kan vanaf 4 euro, en verder worden contant geld, cheques en vakantiecheques geaccepteerd. Bekijk voor meer voorverkoop ons overzicht met tickets voor Parijs.
Het museum en de beeldentuin hebben dezelfde openingstijden, met een paar details die je makkelijk over het hoofd ziet.
| Onderwerp | Details |
|---|---|
| Open | Dinsdag tot en met zondag, 10.00 tot 18.30 uur |
| Laatste toegang | 17.45 uur |
| Kassa sluit | Een uur voor sluitingstijd, dus om 17.30 uur |
| Zalen ontruimen | Vanaf 15 minuten voor sluitingstijd |
| Beeldentuin | Sluit bij het invallen van de duisternis, in de winter dus eerder |
| Gesloten | Elke maandag, plus 1 januari, 1 mei en 25 december |
| Vervroegd dicht | 24 en 31 december om 17.30 uur, laatste toegang 16.45 uur |
| Wel open op feestdagen | 14 juli, Pasen, 8 mei, 1 november en 11 november, tenzij die op maandag vallen |
| Museumwinkel | Dinsdag tot en met zondag 10.00 tot 18.00 uur, ook zonder ticket toegankelijk via 79 rue de Varenne |
Dit is een van de weinige grote Parijse musea waar je zelden lang hoeft te wachten. Toch scheelt het moment veel voor hoe mooi het bezoek is, want het gaat hier net zo goed om licht en sfeer als om de beelden.
De deuren gaan om 10.00 uur open. Het eerste uur is de tuin op zijn mooist: lange schaduwen, dauw op de rozen en stilte rond De Denker. Voor foto's zonder andere bezoekers in beeld is dit het enige echte moment.
Vanaf een uur of vier loopt het merkbaar leeg en wordt het licht in de tuin warm en laag. Houd wel de laatste toegang van 17.45 uur in de gaten en het feit dat de tuin bij vroege duisternis eerder dichtgaat.
De rozen beginnen vanaf half mei te bloeien, terwijl de echte zomerdrukte pas later op gang komt. Dat maakt de laatste twee weken van mei het beste compromis tussen bloei en rust.
De zalen van de vaste collectie hebben geen airconditioning. Op warme zomerdagen kan het binnen behoorlijk benauwd worden. De Studio Rodin in de kapel is wel gekoeld, en de tuin biedt volop schaduw onder de oude bomen. Plan bij hitte je binnenbezoek dus in de ochtend en de tuin in de namiddag.
De audiogids kost 6,50 euro en bevat ruim twee uur aan commentaar over zowel het museum als de beeldentuin, met archiefbeeld en interviews met Rodin-kenners. Er zit ook een interactieve plattegrond van de tuin in, wat handiger is dan het klinkt, want de beelden staan verspreid en niet alles is bewegwijzerd.
De audiogids is beschikbaar in het Frans, Engels, Duits, Chinees, Koreaans, Spaans, Italiaans en Portugees. Nederlands zit er niet bij. Voor een bezoek zonder voorkennis is de Engelse versie zeer de moeite waard, vooral bij de Poort van de Hel, die zonder uitleg vooral een chaotische deur lijkt.
Voor kinderen vanaf 6 jaar is er een interactieve tablet met een speurtocht, ook 6,50 euro. Twee figuren, Dante en Clarisse, leiden je langs de werken met spelletjes en aanwijzingen, en het duurt ongeveer een uur. Beschikbaar in het Frans en Engels. Reis je met een gezin, bekijk dan ook onze tips voor Parijs met kinderen.
Midden in de beeldentuin ligt cafe-restaurant L'Augustine met een terras tussen de beelden. Dit is een van de aangenaamste lunchplekken van Parijs: geen uitzicht op verkeer, maar op bronzen sculpturen en oude bomen. De kaart wisselt per seizoen en bevat twee dagsuggesties, lichte gerechten, gebak van Maison Lenotre en een apart kindermenu.
Toegang tot L'Augustine loopt via de museumingang, dus zonder toegangsticket kom je er niet. Reserveren kan alleen voor groepen vanaf 8 personen, voor de rest is het aanschuiven. Het cafe is open van dinsdag tot en met zondag vanaf 10.00 uur tot de beeldentuin sluit, en bij slecht weer kunnen het terras en de tuin dichtblijven. Leden van het museum krijgen 10 procent korting.
Wil je liever buiten het museum eten, dan zit je in het 7e arrondissement goed. De Rue Cler op een paar minuten lopen is een levendige marktstraat met bakkers, kaaswinkels en terrassen.
Het museum ligt aan de Rue de Varenne in het 7e arrondissement, pal naast Les Invalides. Het is een van de best bereikbare musea van de stad en vanaf vrijwel elk punt in het centrum ben je er binnen een half uur.
| Praktisch | Details |
|---|---|
| Adres | 77 rue de Varenne, 75007 Parijs |
| Metro | Varenne op lijn 13, of Invalides op lijn 8 en 13 |
| RER | Invalides op lijn C |
| Bus | Lijnen 69, 82, 87 en 92 |
| Deelfiets | Velib-station aan 9 boulevard des Invalides |
| Parkeren | Parkeergarage aan de boulevard des Invalides |
| Vanaf Les Invalides | Ongeveer 5 minuten lopen |
| Vanaf het Musee d'Orsay | Ongeveer 15 minuten lopen |
| Vanaf de Eiffeltoren | Ongeveer 20 minuten lopen via het Champ de Mars |
Bus 69 is een aanrader op zich: die rijdt langs de Eiffeltoren, Les Invalides, de Seine en Le Marais, en is daarmee een goedkope alternatieve stadsrondrit. Wil je juist een echte toeristenbus met open dak en uitleg onderweg, kijk dan naar de hop-on hop-off bus van Tootbus. Meer over reizen in de stad lees je in onze gids over de metro in Parijs.
Bij de ingang geldt een veiligheidscontrole in het kader van het Vigipirate-plan. Deze punten zijn goed om vooraf te weten.
| Onderwerp | Regel |
|---|---|
| Koffers en grote tassen | Verboden, ongeacht het formaat. Alleen kleine rugzakken zijn toegestaan |
| Garderobe | Gratis, in het Hotel Biron bij de ingang van de vaste collectie |
| Foto's in de tuin | Toegestaan, zonder statief |
| Foto's in het Hotel Biron | Toegestaan, zonder statief en zonder flits |
| Foto's in de tijdelijke tentoonstelling | Niet toegestaan |
| Kinderwagen | Alleen lichte paraplubuggy's mogen mee naar binnen |
| Toegankelijkheid | Het hele museum is toegankelijk voor minder mobiele bezoekers, inclusief de beeldentuin |
| Wifi | Gratis via het netwerk Musee_Rodin_Wifi |
| Toiletten | In de entreehal op niveau -1 en in de beeldentuin, met verschoonruimte |
De volledige bezoekersinformatie staat op de officiele website van het Musée Rodin. Houd er rekening mee dat werken soms worden uitgeleend aan andere musea, waardoor een specifiek beeld tijdelijk afwezig kan zijn.
Dit is het museum dat we het vaakst aanraden aan mensen die zeggen dat ze eigenlijk niet zo van musea houden. De combinatie van een mooi gebouw, wereldberoemde beelden en een grote tuin maakt dat het nauwelijks als museumbezoek voelt. Je bepaalt bovendien zelf het tempo, want buiten mag je gewoon rondlopen en zitten.
Werkt bijzonder goed voor stellen op een romantisch weekend, voor fotografen, voor bezoekers die na een paar dagen stadsdrukte toe zijn aan rust, en voor gezinnen met kinderen die buiten even mogen bewegen. Ook als je maar een halve dag hebt en de grote musea al kent, is dit de sterkste keuze.
Minder geschikt als je regen hebt en alleen voor de tuin komt, of als je specifiek op zoek bent naar schilderkunst. In dat laatste geval is het Musee d'Orsay een betere keuze, en dat ligt op een kwartier lopen. Alle mogelijkheden staan in ons overzicht van musea in Parijs.
Loont de Paris Museum Pass voor jou?
Vink aan wat je wilt zien; de tool rekent uit of de pas goedkoper is dan losse tickets.
Kies hierboven wat je wilt zien en klik op "Reken het uit". Werkt de tool niet, dan staan alle prijzen in een tabel op de volledige pagina.
Op deze pagina staan links naar partners zoals Tiqets, Eurostar en Ceno Travel. Boek je via zo'n link, dan ontvangen wij een commissie. Jij betaalt niets extra en het houdt Parijstips gratis. Lees hoe dat werkt.
